Skip to content →

Category: ปรัชญา

สังคมพุทธครอบ

บ้านเรามักจะพูดกันว่าพวกไหว้ศาลพระภูมิ ไหว้พระราหู ขูดจอมปลวกขอหวย เป็นพวกที่งมงายในไสยศาสตร์ หรือถ้าหากเป็นพวกที่เข้าวัด แต่เสี่ยงเซียมซี ขอน้ำมนต์​ แม้ว่าจะเป็นวัดในศาสนาพุทธ แต่ถูกเรียกว่า พวกพุทธเทียม ไม่เข้าใจศาสนาพุทธอย่างแท้จริง เป็นพวกงมงายเหมือนกัน   เดี๋ยวนี้เทรนด์ของพวกจริยธรรมสูงจะออกแนว บ้าปฏิบัติธรรม บ้านิพพาน ซึ่งพวกเขามองว่าเป็นพุทธแท้กว่า มีเหตุมีผล มีความรู้ จึงเป็นชาวพุทธแบบที่เหนือกว่าชาวบ้านทั่วไปที่เข้าวัดบ่อยเหมือนกันแต่เป็นแบบงมงาย แนวนี้เค้าจะบอกว่าพวกเขาไม่ใช่เป็นพวกงมงาย เพราะว่า พุทธแท้มีความเป็นวิทยาศาสตร์ มีเหตุมีผล พิสูจน์ได้ อะไรทำนองนี้ สมัยอายุ 20 ต้นๆ ผมก็เป็นแนวนี้เหมือนกัน แบบว่าเราจะมีภูมิใจมากกว่าว่าเราเข้าใจพุทธแท้ พอเจอใครตีความพุทธในแบบที่ไม่ตรงกับแบบที่เราอ่านมา เราก็จะคิดว่าพวกนี้เป็นพวกไม่เข้าใจพุทธที่แท้จริง พุทธแท้ต้องเป็นแบบที่ฉันเข้าใจเท่านั้น รีบอบรมเขาเป็นฉากๆ บางทีถึงขนาดรู้สึกแค้นใจที่คนส่วนใหญ่ในสังคมยังไม่เข้าใจพุทธศาสนา เป็นเอามากขนาดนั้นเลย เราอยู่ในสังคมพุทธครอบ เราถูกปลูกฝังมาโดยไม่รู้ตัวว่า พุทธเท่านั้นที่ถูกต้องที่สุด…

Continue reading สังคมพุทธครอบ

2 Comments

Low-hanging fruits

Low-hanging Fruits เป็นสำนวนฝรั่ง หมายถึง ทางเลือกที่ง่ายที่สุดท่ามกลางทางเลือกหลายทางที่นำไปสู่จุดหมายได้เหมือนกัน เปรียบเสมือน ผลไม้บนต้น แทนที่เราจะหยิบเชอรี่พวงที่อยู่สูงที่สุด ทำไมเราไม่เลือกหยิบพวงที่อยู่ต่ำสุด เพราะหยิบถึงได้ง่าย และขจัดความหิวได้เหมือนๆ กัน บางทีคนเราชอบทำอะไรให้มันยากๆ ทั้งที่วิธีที่ง่ายกว่าก็มี แต่ก็ไม่ยอมทำ เพราะยึดติด “รูปแบบ” อะไรบางอย่างที่ไม่จำเป็น สุดท้ายแล้วก็ไปไม่ถึงจุดหมาย เพราะความยึดติดนั้น การเลือกวิธีที่ง่ายที่สุด ซึ่งอาจจะไม่ใช่ทางลัดที่สุด หรือทางที่ตรงที่สุด แต่มันช่วยให้เราเริ่มต้นได้ก่อน เมื่อเริ่มต้นได้แล้วค่อยหาบันไดขั้นต่อไป เพื่อให้ก้าวหน้าขึ้นไปได้อีกขั้น ไม่ใจร้อน แบ่งเป้าหมายใหญ่ออกเป็นขั้นตอนเล็กๆ แล้วทำทีละขั้น ถ้าเล็งแต่จะโดดพรวดเดียว ให้ถึงเส้นชัยเลย อาจไม่ทำทั้งชีวิต เพราะยากเกินไป แต่คำแนะนำนี้ก็มีเรื่องต้องระวังด้วยเหมือนกัน บางคนเลือกแต่อะไรที่ง่ายๆ จนกลายเป็นนิสัยว่า ถ้ามีอุปสรรคนิดหน่อย จะไม่เอาทันที สุดท้ายแล้ว จะไม่ทำอะไรอีกเหมือนกัน…

Continue reading Low-hanging fruits

One Comment

10,000 ชั่วโมง

Outliers: The Story of Success โดย Malcolm Gladwell คือ หนังสือที่พูดถึงกฎ 10,000 ชั่วโมงอันลือลั่น กฏนี้บอกว่า ถ้าไปเจาะลึกประวัติของคนที่ประสบความสำเร็จในประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่จะพบว่า มีช่วงหนึ่งของชีวิตที่พวกเขาทำแต่สิ่งนั้นทุกวันติดต่อกันนานมาก ซึ่งพบว่าคำนวณเป็นชั่วโมงแล้วมักจะอยู่ที่ประมาณ 10,000 ชั่วโมงเป็นอย่างน้อย เช่น วงเดอะบีทเทิลก็เคยเป็นวงโนเนมที่เล่นดนตรีในร้านอาหารทุกวันอยู่หลายปี หรือบิลเกตต์ตอนเป็นวัยรุ่นก็เคยบ้าเขียนโปรแกรมทั้งวันทั้งคืนอยู่หลายปี ฉะนั้นการที่เราเห็นบางคนประสบความสำเร็จนั้น พวกเขาไม่ได้ฟลุ้ค หรือมีพรสวรรค์ที่พระเจ้าให้มาเลยตั้งแต่เกิด แต่พวกเขาได้ผ่านการทำสิ่งนั้นๆ อย่างหนักมาก่อนจนเกิดความแตกฉาน ทะลุปลุโปร่งแล้ว จึงมีโอกาสประสบความสำเร็จได้ เป็นแนวคิดที่ทวนกระแสสังคมเวลานี้ที่บ้า “ทางลัด” อยากประสบความสำเร็จกันแบบชั่วข้ามคืน โดยไม่ต้องใช้ความวิริยะ แต่สุดท้ายแล้วก็เป็นเพียงแค่ Wishful Thinking แบบเด็กๆ ที่จริงแล้ว ถ้าเราอยากเก่งอะไร แค่เราทำสิ่งนั้นทุกวันวันละ 8 ชั่วโมง…

Continue reading 10,000 ชั่วโมง

3 Comments

ลักษณะพยาน

ในหลักกฎหมายวิธีพิจารณาคดี มีหลักอยู่อย่างหนึ่งว่า ผู้ใดเป็นผู้กล่าวหาผู้อื่น ผู้กล่าวหานั้นมีหน้าที่พิสูจน์ ถ้าผู้กล่าวหาไม่สามารถพิสูจน์ได้ ต้องถือว่าผู้ถูกกล่าวหาเป็นผู้บริสุทธิ์ และในคดีอาญานั้น หากจำเลยไม่ตอบ ให้ถือว่าจำเลยปฎิเสธ เป็นหลักกฎหมายที่ดีมากๆ เลย ถ้าหากทุกคนยึดหลักนี้ด้วยเวลาที่ได้ยินได้ฟังคนใส่ร้ายกัน น่าจะช่วยลดการกลั่นแกล้งกันในสังคมได้เยอะเลย ดีกว่าเอาแต่คติแบบชาวบ้านที่ว่า “ไม่มีมูล หมามันไม่ขี้” ซึ่งเป็นคติที่สนับสนุนให้คนหันมาแข่งขันกันด้วยการแข่งกันใส่ร้ายป้ายสีคู่แข่งขัน มากกว่าที่จะพยายามทำตัวเองให้ดีกว่า

Continue reading ลักษณะพยาน

Leave a Comment

สิ่งที่เราเป็น

เคยพูดถึง สิ่งที่เรามี กับ สิ่งที่เราทำ ไปแล้ว แต่ยังไม่ได้พูดถึง “สิ่งที่เราเป็น” เลย สิ่งที่เราเป็น ก็เป็นสิ่งที่คนเราใช้สร้างตัวตน (ego) อีกทางหนึ่ง  โดยสิ่งที่เราเป็นนั้นจะเกี่ยวข้องกับเรื่อง “ความเชื่อ” มากที่สุด  ความเชื่อที่ใช้สร้างตัวตนได้ดีที่สุดต้องมีลักษณะที่เคลมว่า เจ๋งที่สุด ดีที่สุด ถูกต้องที่สุด หรืออะไรก็ได้ที่เป็น ที่สุด เราจะได้อยากเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งนั้น เพื่อที่ว่าเราจะได้สร้างตัวตนที่เข้มแข็งของเราขึ้นมาจากการยึดติดกับความเชื่อนั้นๆ ฉันเป็นชาวพุทธ ฉันเป็นคนไทย ฉันเป็นด็อกเตอร์ ฉันเป็นชนชั้นอีลีท ฉันเป็นสาวกวอเรนบัฟเฟต ฉันเป็นติ่งแอ๊ปเปิ้ล ฉันเป็นอะไรก็ได้ ที่มีอะไรบางอย่างที่ดูดี และมีคุณค่า  เมื่อเราอาศัยความเชื่อในการสร้างตัวตนของเราขึ้นมา เราย่อมต้องปกป้องความเชื่อนั้น เพราะหากความเชื่อนั้นถูกคุกคาม  ก็เท่ากับว่าตัวตนของเราย่อมเสื่อมตามไปด้วย เพราะเราได้เอาตัวตนของเราไปฝากไว้กับความเชื่อนั่น คนที่ต้องการปกป้องความเชื่อใดๆ แบบสุดโต่ง เขาจะบอกว่า…

Continue reading สิ่งที่เราเป็น

Leave a Comment